( 1 ) پدرش از جمله كسانى بوده كه همراه اسيد بن عبد الرحمان كه به طرفدارى بنى عباس در نسا قيام كرد بوده است ، اسيد به سبب همين قيام به سرورى و حكمرانى اصفهان رسيد ، ابراهيم بن حرّ در اصفهان همراه اسيد بود ، حسين به سال يكصد و چهل و پنج در اصفهان زاده شد ، او در بغداد پرورش يافت و به فراگيرى حديث برآمد ، او محمد بن راشد و شريك بن عبد اللّه و فليح و حماد بن زيد و محدثان ديگرى را ديد و با قاضى ابو يوسف ديدار داشت و ملازم او شد و به مبانى راى بصير شد ، و سپس از همراهى و همكارى با آنان خوددارى كرد نه عهده‌دار قضا شد و نه شغل ديگرى پذيرفت ، او همچنان در بغداد زندگى مىكرد و براى فرا گرفتن حديث و فقه به حضورش مىرفتند ، او در هفتاد و يك سالگى در بغداد به سال دويست و شانزده به روزگار خلافت مأمون درگذشت . ثابت بن وليد بن عبد اللّه بن جميع . غسّان بن مفضّل غلابى كنيه‌اش ابو معاويه بوده است . داود بن عمرو بن زهير بن عمرو بن جميل بن اعرج بن ربيعة بن مسعود بن منقذ بن كوز بن كعب بن بجالة بن دهل بن مالك بن بكر بن سعد بن ضبّة بن ادّ بن طابخه بن الياس بن مضر « 1 » ، كنيه‌اش ابو سليمان بوده و در بغداد به ماه ربيع الاول سال دويست و بيست و هشت درگذشته است .

--> ( 1 ) نقل نسب اين اشخاص تا اين اندازه ، نشانى از اهميت آن در قرن سوم است ؟ و گر نه چه ضرورتى داشته است ؟